Category Archives: Websites

Nieuwetijdskind Magazine

Nieuwetijdskind Magazine Voor mensen die persoonlijk en actief het verschil willen maken

  • Met deze 6 stappen kom je bij zelfliefde
    by Susanne Eijssen on 16/05/2022 at 22:00

    Ik zie veel mensen worstelen met zelfliefde. ‘Ben ik de moeite waard?’ ‘Wat is mijn plek hier op aarde?’ ‘Waarom houd ik niet van mezelf?’ zijn vragen die zich opdringen. Welke stappen kunnen we zetten zodat we deze liefde, die al in ons aanwezig is, daadwerkelijk toelaten? Belangrijke ingrediënten voor zelfliefde Natuurlijk is geen mens

  • Je leven holistisch helen door naar binnen te keren
    by Gerke Hoogland on 15/05/2022 at 22:00

    Een vrouw vraagt of ze bij me mag komen zitten. Op het terras. In de zon. Na een tijdje praten we voluit. Ze was ziek geweest. Ongeneeslijk ziek. Ze wilde het niet geloven. Second opinions in het buitenland. Met allemaal hetzelfde antwoord. Haar man stelde alvast de erfenispapieren op. Zij de scheidingspapieren. Ze verbond met

  • Zoeken naar je tweelingziel? Misschien dichterbij dan je denkt!
    by Patricia Akkermans on 14/05/2022 at 22:00

    Wat ik me de laatste tijd steeds vaker afvraag is of het hele idee van een tweelingziel, tweelingstraal of een tweelingvlam, überhaupt wel bestaat als iets of iemand buiten jezelf. Verlangen naar je tweelingziel Er bestaat een groot verlangen naar zoiets als een tweelingziel. Artikelen over dit onderwerp worden gretig gelezen. Ik kom regelmatig in

  • Opgroeien met een narcistische ouder
    by Wendy Gillissen on 13/05/2022 at 22:00

    Wanneer je opgroeit met een narcistische ouder ervaar je de verwrongen uiting van het archetype van de vader- of de moederenergie. Een narcistische vader of moeder doet alsof. Hij of zij geeft met de ene hand, en neemt met de andere hand af. Wat betekent dat voor je ontwikkeling als kind, welke wonden veroorzaakt dat

  • Wat stille kinderen ons te vertellen hebben
    by Gelukkige Gezinnen on 12/05/2022 at 22:00

    Stille kinderen zijn een zegen in de grote klassen van tegenwoordig, kinderen die rustig en stil hun gang gaan. Die luisteren en doen wat er van ze gevraagd wordt. Ouders zijn er blij mee, ze schikken zich naadloos in de drukke schema’s en lijken alles prima te vinden. Of niet? Als ouder of leerkracht kun

Prettige sociale interacties

Overzicht alle blogs website – Prettige sociale interacties Leermanieren hoe te anticiperen op de emoties van anderen

AUTMINDS

Autminds

Autminds a Meeting of Minds

ASS-enzo

ASS-enzo Beautiful minds inspire others

  • Blog
    by Ingrid on 11/05/2022 at 11:34

    Ik ben een ouder van 2 kinderen met onder andere autisme, en ik blog. Ik blog over mijn kinderen, over autisme, over mijn gezin. Ik schrijf van me af omdat dat voor mij een manier is om me staande te houden om er te kunnen zijn voor mijn kinderen.  Mijn kinderen, ondertussen pubers weten van mijn blog, we praten erover… Lees meer→ The post Blog first appeared on ASS-enzo.

  • Oordelen
    by Ingrid on 04/05/2022 at 15:21

    Alweer een aantal jaar geleden schreef ik een blog, eigenlijk meer een open brief (Geachte heer/mevrouw – ASS-enzo), nadat mijn oudste midden in een winkelcentrum een enorme meltdown kreeg. Alleen met 2 kinderen, 1 in meltdown 1 in tranen. Die momenten staan me nog erg helder voor de geest. Nu jaren later voel ik nog precies wat ik toen voelde… Lees meer→ The post Oordelen first appeared on ASS-enzo.

  • Hulpvraag
    by Ingrid on 20/04/2022 at 08:48

    In een ideale wereld is er passend hulp op het moment dat het nodig is. Als je als ouder de stap durft te zetten. Want ja dit is een enorme stap die (bijna)voelt als falen. Je roep om hulp wordt warm beantwoord, en binnen korte tijd bloeit je kind eer op en ontwikkelt weer verder. Helaas is het geen ideale… Lees meer→ The post Hulpvraag first appeared on ASS-enzo.

  • Trauma
    by Ingrid on 13/04/2022 at 18:44

    Wat is trauma toch ingewikkeld. Naast dat het voor iedereen net even anders is. Is ook wat een trauma kan veroorzaken voor iedereen weer anders. Bekend is wel dat sommige mensen er gevoeliger voor zijn en dat ook bv autisme waarbij men, in tegenstelling wat als vooroordeel gedacht wordt, alles intenser beleefd. Alleen al in ons gezin zie je hoe… Lees meer→ The post Trauma first appeared on ASS-enzo.

  • De grens van autisme bewustzijn bevorderen
    by Ingrid on 10/04/2022 at 18:08

    Hoe geven we meer kennis en bekendheid over autisme, ADHD maar ook alle ander psychische ingewikkeldheden? Het is het einde van de autisme week over grenzen. En de vraag is misschien dan beter te stellen is er een grens te trekken in wat we mogen verwachten van andere met betrekking tot onder andere autisme?  Wat zou ik graag dat iedereen… Lees meer→ The post De grens van autisme bewustzijn bevorderen first appeared on ASS-enzo.

Balans

Balans, vereniging voor ouders Perspectief voor ieder kind

  • Input Balans debat ‘consequenties overheveling zorg ernstige enkelvoudige dyslexie naar onderwijs’
    by Karin van Ooijen on 13/05/2022 at 13:27

    Op 18 mei debatteert de commissie jeugd van de Tweede Kamer over het onderzoek naar de ‘consequenties overheveling zorg voor ernstige enkelvoudige dyslexie naar het onderwijs’. Dit onderzoek is uitgevoerd naar aanleiding van een motie van Rene Peters (CDA), waarin hij verzoekt de behandeling van dyslexie voortaan via de samenwerkingsverbanden te laten lopen. En daarbij Het bericht Input Balans debat ‘consequenties overheveling zorg ernstige enkelvoudige dyslexie naar onderwijs’ verscheen eerst op Balans, vereniging voor ouders.

  • Rechtsbescherming en rechtspositie ouders en kinderen in de jeugdzorg moet beter!
    by Karin van Ooijen on 10/05/2022 at 10:01

    Al jarenlang horen wij verhalen van ouders waarvan kinderen op onjuiste gronden onder toezicht worden gesteld en zelfs uit huis geplaatst. De impact hiervan op Het bericht Rechtsbescherming en rechtspositie ouders en kinderen in de jeugdzorg moet beter! verscheen eerst op Balans, vereniging voor ouders.

  • Input gevraagd voor nieuwe boeken over selectief mutisme
    by Karin van Ooijen on 03/05/2022 at 13:18

    Eustache Sollman, auteur van ‘Breek de Stilte’ en ‘Lekkere kletskoppen?!’, vroeg Balans hem te helpen om input te verzamelen voor twee nieuwe boeken die hij Het bericht Input gevraagd voor nieuwe boeken over selectief mutisme verscheen eerst op Balans, vereniging voor ouders.

  • Samenwerking tussen ouders en school: de meerwaarde van een buddy
    by Karin van Ooijen on 29/04/2022 at 09:13

    De afgelopen jaren heeft Balans de nodige ervaringen opgedaan met buddy’s die ouders van kinderen met een ontwikkelopgave steun bieden bij de samenwerking met school.  Het bericht Samenwerking tussen ouders en school: de meerwaarde van een buddy verscheen eerst op Balans, vereniging voor ouders.

  • Brochure passend onderwijs, duidelijke informatie voor ouders van kinderen op de basisschool
    by Karin van Ooijen on 26/04/2022 at 06:40

    Met de evaluatie van passend onderwijs is Minister Slob gekomen met een verbeteragenda passend onderwijs. Een van de verbeterpunten is dat er in ieder samenwerkingsverband een ouder- en jeugdsteunpunt moet Het bericht Brochure passend onderwijs, duidelijke informatie voor ouders van kinderen op de basisschool verscheen eerst op Balans, vereniging voor ouders.

Autisme digitaal

Autismevriendelijk Nederland Een stichting voor en door autistische volwassenen.

Autismevriendelijk Nederland

Autismevriendelijk Nederland Een stichting voor en door autistische volwassenen.

Autiroze

AutiRoze Van, voor en door LHBTI met autisme

  • Eric – 2021
    by Owouterse on 10/06/2021 at 15:16

    Eric, Over de AutiRoze Chat en bijeenkomst in Eindhoven Ik voelde vanaf 2019, vlak voor mijn scheiding, eenzaam en in de steek gelaten, tijdens de pandemie van 2020 werd dit alleen maar erger. Daarom wou ik met mensen in contact komen. Ik dacht, laat ik eens gek doen en eens op Google zoeken naar een… Lees verder »Eric – 2021 Het bericht Eric – 2021 verscheen eerst op AutiRoze.

  • Naar AutiRoze 2.0
    by Owouterse on 07/02/2021 at 10:39

    Sinds onze eerste bijeenkomst in maart 2015 zet AutiRoze zich in voor LHBTI met autisme. Zes jaar later hebben we bij de meeste COC lidverenigingen ontmoetingsgroepen en een actieve online gemeenschap. Ook op het gebied van zichtbaarheid en belangenbehartiging hebben we niet stil gezeten. Nu we een stevige basis hebben is het tijd voor de… Lees verder »Naar AutiRoze 2.0 Het bericht Naar AutiRoze 2.0 verscheen eerst op AutiRoze.

  • Menno, 37
    by Ivan Henczyk on 12/09/2019 at 10:55

    Ik vind AutiRoze leuk omdat er vaak een vaste groep mensen komt waarvan ik sommigen al uitgebreid ken. Dit maakt het vertrouwelijk en laagdrempelig. Vanwege mijn autisme vind ik het lastig om een gesprek met iemand aan te gaan. Maar daar wordt rekening mee gehouden. Als bijvoorbeeld iemand lang alleen staat dan komt er vaak… Lees verder »Menno, 37 Het bericht Menno, 37 verscheen eerst op AutiRoze.

  • Bjorn, 20
    by autiroze on 07/02/2019 at 12:25

    Bjorn, 20, bezoeker van AutiRoze Eindhoven Toen ik voor het eerst hoorde over AutiRoze was ik nog een beetje sceptisch. Ik heb het altijd al moeilijk gevonden een stap te zetten richting iets nieuws en onbekends. Zelf ben ik geen liefhebber van het idee van ‘op stap gaan’, maar AutiRoze was een hele andere, unieke… Lees verder »Bjorn, 20 Het bericht Bjorn, 20 verscheen eerst op AutiRoze.

  • Jeroen DeWinter
    by autiroze on 16/08/2018 at 06:41

    Ik heb AutiRoze leren kennen toen ik als onderzoeker naar autisme, seksualiteit en relaties uitgenodigd werd door AutiRoze Utrecht om aan te sluiten bij een nieuwjaarsreceptie. Ik vond het toen sterk hoe mensen open stonden om met elkaar contact aan te gaan, ervaringen te delen en elkaar te steunen. Ik vond het een voorrecht om… Lees verder »Jeroen DeWinter Het bericht Jeroen DeWinter verscheen eerst op AutiRoze.

Gezondheidsnet

Gezondheidsnet – ADHD en andere gedragsstoornissen In deze special lees je alles over gedragsstoornissen als ADHD, PDD-NOS, ODD, NLD en autisme.

  • Stotter je ineens? Misschien komt het door je ADHD-medicatie
    by Aukeline van Dorp on 01/02/2022 at 12:11

    Heb je ADHD en gebruik je daar medicatie voor? En merk je dat je in één keer bent gaan stotteren? Dan kan dat weleens aan je medicijnen liggen. In de rubriek ‘Bijwerking’ lees je alles over een bijwerking van medicijnen. Deze keer: stotteren. Van sommige medicijnen kun je misschien gaan stotteren. Dit is bijvoorbeeld het geval bij bepaalde medicijnen die werken op het centraal zenuwstelsel, zoals methylfenidaat. Methylfenidaat wordt onder andere voorgeschreven bij ADHD (aandachtstekortstoornis). Het medicijn is bekend onder verschillende namen. Dit zijn: Ritalin, Concerta, Equasym XL, Medikinet (CR), Kinecteen en methylfenidaat zelf. Hoe werkt methylfenidaat? Bij ADHD zijn bepaalde delen van de hersenen iets kleiner dan gemiddeld. Ook werken sommige hersendelen minder goed met elkaar samen. Voor de samenwerking van hersenen, zenuwen en spieren zijn zogenaamde boodschapperstoffen nodig, bijvoorbeeld dopamine. Bij ADHD is deze stof in bepaalde hersengebieden minder beschikbaar. Hierdoor kun je je bijvoorbeeld minder goed concentreren. Methylfenidaat zorgt voor meer dopamine in de hersenen. Daardoor kunnen hersendelen weer beter samenwerken en lukt het beter je aandacht vast te houden. Stotteren door methylfenidaat Bijwerkingencentrum Lareb ontving meerdere meldingen van stotteren bij het gebruik van methylfenidaat. Ook de wereldwijde bijwerkingendatabank van de World Health Organisation (WHO) ontving hier meldingen over. Dat stotteren werd meestal minder wanneer methylfenidaat minder of niet meer gebruikt werd. Als je methylfenidaat gebruikt voor ADHD en daardoor bent gaan stotteren, kan dit mogelijk komen door de grotere hoeveelheid dopamine in de hersenen. Stotteren staat inmiddels ook als bijwerking in de bijsluiter van methylfenidaat. Gelukkig heeft niet iedereen hier last van. Stotteren komt vaak voor. In Nederland zijn er ongeveer 170.000 mensen die stotteren. Bij stotteren is het vloeiend spreken verstoord. De uitspraak van klanken, lettergrepen of woorden wordt dan soms herhaald, verlengd of geblokkeerd. Als je stottert, heb je dit niet onder controle. Gebruik je methylfenidaat en ben je juist minder gaan stotteren? Dat kan ook. Opvallend is dat methylfenidaat bij mensen zonder ADHD stotteren juist kan verminderen. De optimale hoeveelheid dopamine in de hersenen is voor ieder persoon en voor iedere hersentaak anders. Het veranderen van de hoeveelheid dopamine, bijvoorbeeld door methylfenidaat, kan daardoor bij iedereen een ander effect veroorzaken. Mogelijk is dit waarom methylfenidaat bij sommige mensen stotteren veroorzaakt en bij anderen juist vermindert. Andere oorzaken van stotteren Naast methylfenidaat zijn er ook andere medicijnen waarbij stotteren in de bijsluiter staat. Bijvoorbeeld bij bepaalde medicijnen die voorgeschreven worden bij psychose, depressie of epilepsie. Daarnaast is stotteren een bekende aandoening en hoeft het niet te komen door gebruik van medicatie. Herken je deze of andere klachten na gebruik van methylfenidaat of een ander medicijn? Bespreek dit dan met de arts. Wil je zelf een bijwerking melden? Dat kan via mijnbijwerking.nl Dit artikel is tot stand gekomen met medewerking van Bijwerkingencentrum Lareb. Dit is het Nederlandse meld- en kenniscentrum voor bijwerkingen van geneesmiddelen, waaronder vaccins, én geneesmiddelengebruik tijdens zwangerschap en borstvoeding. Lareb signaleert risico’s van het gebruik van geneesmiddelen in de dagelijkse praktijk en genereert en verspreidt kennis hierover.

  • Autisme, ADHD of dyslexie op latere leeftijd
    by Ilona Meernik on 13/09/2021 at 13:32

    Nooit een prater geweest? Of staat je mond juist nooit stil, net zomin als je gedachten? Sommige mensen worstelen hun hele leven al met bepaalde karaktertrekken. Tot ze ontdekken dat ze al die tijd autisme, ADHD of dyslexie hadden. Voor kinderen met ontwikkelingsstoornissen en hun omgeving zijn er tegenwoordig veel hulpbronnen beschikbaar. Allerlei vormen van begeleiding, therapie en medicijnen helpen hen om beter mee te komen in onze maatschappij. Maar wie vroeger opgroeide met ADHD, autisme of dyslexie wist van niks. Sommige mensen lopen hierdoor al hun hele leven tegen dezelfde problemen aan. Ook op latere leeftijd kan het daarom nuttig zijn om een diagnose te krijgen, weet Sylvia Heijnen-Kohl. Zij werkt als klinisch psycholoog en zorgdirecteur ouderen bij GGZ-instelling Mondriaan in Zuid-Limburg. Geregeld ontmoet ze mensen die op latere leeftijd tegen moeilijkheden en klachten aanlopen, omdat er iets is veranderd in hun omgeving. “Je hebt wellicht geleerd om met je moeilijkheden om te gaan. Een partner die je helpt of werk dat je goed ligt en een bepaald ritme thuis. Juist op latere leeftijd kan dit wegvallen en dan komen die oude problemen weer bovendrijven.” Duidelijkheid door diagnose Denk aan wanneer iemand met pensioen gaat en leuke dingen wil doen met zijn partner, maar dat die daar door autisme niet op zit te wachten. Een diagnose kan veel duidelijk maken. Bij hele gezinnen vallen er kwartjes bij zo’n diagnose en komt er meer begrip voor wat er vroeger is gebeurd. Heijnen-Kohl: “Kinderen die zich afvragen of je ze wel zag, die snappen dan dat je niet anders kon.” Hoe ga je er vervolgens mee om? Als partner kun je leren creatief te zijn, zegt Heijnen-Kohl. “Misschien kun je niet alles samen doen, maar je kunt voor jezelf wel dingen zoeken die je plezier geven. Zonder dat je frustraties en ruzies met elkaar blijft hebben over dezelfde onderwerpen.”Soms wordt wat neerbuigend over een diagnose gedaan. ‘Je was altijd een bezige bij, en nu heb je ineens ADHD?’ We moeten niet te lichtvoetig denken over deze ‘moderne’ ziekten, meent Heijnen-Kohl. Ze gaan vaak gepaard met veel lijden. “Zeventig procent van de mensen met autisme heeft last van andere psychische klachten, zoals angst en depressie. Ze kampen ook met zingevingsproblemen en moedeloosheid.” Ze merkt ook vaak dat mensen niet snappen waarom ze moeite hebben met dingen die anderen makkelijk af lijken te gaan. “Een diagnose biedt herkenning en kan helpen met acceptatie, je minder schuldig voelen en op een andere manier reageren.” Meer lezen? Ga naar de website voor Nederlands Kenniscentrum voor Ouderenpsychiatrie: www.trimbos.nl/kennis/ouderenpsychiatrie-nkop Bron(nen): Plus Magazine

  • ADHD: aandachtstekort en concentratieproblemen
    by Aukeline van Dorp on 05/07/2021 at 14:17

    ADHD betekent Attention Deficit Hyperactivity Disorder, oftewel een stoornis met aandachtstekort en hyperactiviteit. Mensen met ADHD hebben last van aandachtstekort, concentratieproblemen, hyperactiviteit en impulsiviteit. Waardoor wordt deze psychiatrische aandoening veroorzaakt en gaan de symptomen over? Wat is ADHD? De afkorting ADHD staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder, oftewel een stoornis met aandachtstekort en hyperactiviteit. De belangrijkste kenmerken zijn moeite hebben met het houden van de aandacht bij een bepaalde taak of onderwerp (aandachtstekort), dingen doen zonder na te denken (impulsiviteit) en erg druk en onrustig gedrag (hyperactiviteit). De mate waarin iemand deze verschijnselen heeft, varieert van persoon tot persoon. Zo kan de ene persoon vooral druk en onrustig zijn en is een ander voornamelijk snel afgeleid. Dit laatste wordt ook wel een aandachtstekortstoornis (Attention Deficit Disorder, afgekort ADD) genoemd. ADHD ontstaat altijd op de kinderleeftijd (vóór de leeftijd van twaalf jaar). De symptomen moeten beperkingen in het dagelijks leven geven en minimaal een half jaar duren voordat een arts of psycholoog de diagnose kan stellen. Naar schatting heeft vijf procent van de kinderen en twee tot drie procent van de volwassenen deze aandoening. Oorzaken Het is nog niet helemaal bekend hoe ADHD precies ontstaat. Waarschijnlijk verloopt de ontwikkeling van de hersenen voor de geboorte of daarna anders dan normaal. Omdat de aandoening vaak in families voorkomt, lijkt het erop dat erfelijke factoren een belangrijke rol spelen. Ook persoonlijkheidskenmerken spelen een rol. Emotionele instabiliteit, impulsiviteit en een behoefte aan veel prikkels verhogen de kans op het ontwikkelen van ADHD. Een verkeerde interactie tussen ouders en hun kind is geen oorzaak van ADHD. Wel kan een negatief interactiepatroon het gedrag in stand houden of zelfs verergeren. Voorbeelden hiervan zijn meer afkeuren, minder belonen en bazig gedrag dat ouders richting hun kind vertonen. Symptomen Kenmerkend voor ADHD zijn aandachts- en concentratieproblemen, hyperactiviteit en impulsiviteit. Je bent snel afgeleid, waardoor je niet afmaakt waar je aan begint, makkelijk fouten maakt en het moeilijk vindt om te luisteren en dingen te onthouden. Ook dagdromen is een typisch kenmerk van een aandachtstekort. De hyperactiviteit uit zich bij kinderen door veel bewegen; bij volwassenen zit de onrust meestal van binnen, waardoor ze zich moeilijk kunnen ontspannen. Mensen met ADHD zijn ook vaak impulsief: ze denken niet na voordat ze dingen doen. Andere symptomen die veel voorkomen zijn: heftige emotionele uitbarstingen moeite met oppikken van sociale signalen moeite met het stellen van prioriteiten moeite met plannen en op tijd komen lichamelijke onhandigheid Bij volwassenen staan de volgende verschijnselen vaak meer op de voorgrond: chaotisch, onrustig gedrag veel praten snel gefrustreerd raken regelmatig te laat komen eigenwijs zijn problemen met autoriteit problemen met het omgaan met geld Hoe wordt de diagnose gesteld? Bij een kind zijn het vaak de ouders, leerkrachten, of jeugdartsen die vermoeden dat het kind ADHD zou kunnen hebben. De huisarts, het wijkteam of het Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG) kan je kind verwijzen naar een specialist die de diagnose kan stellen. Dat is meestal een kinderarts, kinder- en jeugdpsychiater of een gespecialiseerd psycholoog (gz-psycholoog of klinisch psycholoog). Bij volwassenen is het vaak de huisarts, psychiater of psycholoog die de diagnose stelt. Er bestaat geen test om ADHD definitief vast te stellen of uit te sluiten. De arts of psycholoog stelt de diagnose op basis van de symptomen die jou of je kind heeft. Hij of zij stelt vragen, ook aan de ouders of de eventuele partner. Vaak maken zij gebruik van vragenlijsten om extra informatie te verzamelen. Soms zijn extra onderzoeken nodig, zoals intelligentietesten, lichamelijk onderzoek of onderzoek naar leerproblemen als dyslexie. De arts of psycholoog stelt de diagnose ADHD wanneer jij of jouw kind tenminste zes maanden verschijnselen heeft van aandachtstekort, hyperactiviteit en/of impulsiviteit. De symptomen moeten vóór de leeftijd van twaalf jaar begonnen zijn en op minimaal twee terreinen aanwezig zijn, zoals bijvoorbeeld thuis, bij vrienden en familie, en op school of werk. Essentieel voor de diagnose is dat de symptomen problemen veroorzaken bij het functioneren. Risicofactoren Verschillende factoren spelen een rol bij het ontstaan van ADHD. Hoeveel en op welke manier ze met de aandoening te maken hebben, is vaak nog niet helemaal duidelijk. Risicofactoren zijn: Geslacht: de diagnose wordt vaker gesteld bij jongens dan bij meisjes, maar het is nog niet duidelijk of de aandoening ook echt vaker voorkomt bij jongens. Erfelijke factoren: ADHD komt vaker voor in bepaalde families. Persoonlijke eigenschappen, zoals een behoefte aan veel prikkels en emotionele instabiliteit. Lichamelijke factoren zoals infecties (bijvoorbeeld hersenontsteking), problemen met horen en zien, slaapstoornissen, epilepsie en stofwisselingsziekten. Problemen rondom de zwangerschap en geboorte, zoals roken of alcoholgebruik tijdens de zwangerschap en een te laag geboortegewicht. Voeding: kunstmatige kleurstoffen verhogen het risico op hyperactiviteit, evenals tekorten aan bepaalde voedingsstoffen. Omgevingsfactoren, zoals problemen in het gezin, kindermishandeling, verwaarlozing of andere nare ervaringen (trauma) op jonge leeftijd. Blootstelling aan stoffen die schadelijk zijn voor de hersenen, zoals lood. Behandeling De behandeling en begeleiding van iemand met ADHD bestaat uit goede voorlichting, leefstijladviezen en eventueel medicijnen. Soms kunnen psychotherapie of sociale-vaardigheidstraining helpen. Goede uitleg over ADHD en de gevolgen daarvan is belangrijk, niet alleen voor de persoon met ADHD maar ook voor zijn of haar omgeving. De ouders, partner, naaste familieleden en zelfs leerkrachten kunnen speciale voorlichting krijgen, zodat ze weten hoe ze degene met ADHD het beste kunnen ondersteunen. Een duidelijke structuur en grenzen zijn belangrijk, evenals gezond eten. Er zijn aanwijzingen dat het eten van suiker en kunstmatige kleurstoffen hyperactiviteit verergert. Uw arts kan medicijnen voorschrijven om de onrust, concentratieproblemen en impulsiviteit te laten verminderen. Het meest voorgeschreven medicijn is methylfenidaat (merknamen: Ritalin, Concerta). Bijwerkingen van deze medicijnen zijn onder andere verminderde eetlust, slaapproblemen en psychische problemen als somberheid. Andere veelgebruikte medicijnen zijn dexamfetamine, clonidine en antidepressiva. Prognose Bij de meeste mensen worden de symptomen van ADHD minder bij het ouder worden of verdwijnen ze helemaal. Bij ongeveer een derde van de mensen blijven de klachten hetzelfde. Bron(nen): Thuisarts Wijzijnmind Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie

  • Autismespectrumstoornis (ASS)
    by Ilona Meernik on 26/04/2018 at 14:33

    ASS (autismespectrumstoornis) is een verzamelnaam voor verschillende vormen van autisme. Kenmerken van ASS zijn moeilijkheden met sociaal contact, gefixeerde interesses en een andere manier van informatieverwerking. Wat zijn de risicofactoren en hoe kun je iemand met ASS het beste begeleiden? Wat is ASS? ASS is een verzamelnaam voor verschillende vormen van autisme, zoals klassiek autisme en Asperger. ASS komt voor bij ongeveer één procent van de bevolking. De kenmerken en de ernst daarvan verschillen per persoon. Alle mensen met ASS hebben problemen met sociaal contact en communicatie, doordat ze niet goed begrijpen hoe andere mensen zich voelen en denken. Een ander kenmerk van ASS is de hele specifieke interesses of fixaties. Ze kunnen erg gefocust zijn op één taak of hobby. Mensen met ASS hebben vaak moeite met verandering en hebben meer tijd nodig om veranderingen te verwerken. Bovendien verwerken ze informatie anders, waardoor ze extra gevoelig zijn voor prikkels, zoals geluid en licht. Ook bepaalde kleding of labels in kleding kunnen erg hinderlijk zijn voor iemand met ASS. Oorzaken van ASS De oorzaak van ASS is niet bekend. Waarschijnlijk wordt ASS veroorzaakt door een combinatie van erfelijke factoren en omgevingsfactoren, zoals blootstelling aan gifstoffen in de baarmoeder tijdens de zwangerschap. Door deze combinatie van factoren verloopt de ontwikkeling van de hersenen anders, waardoor de kenmerken van ASS ontstaan. ASS wordt niet veroorzaakt door opvoeding of door dingen die iemand heeft meegemaakt (trauma’s). Sommige mensen denken dat ASS veroorzaakt wordt door vaccinaties. Uit onderzoek blijkt echter dat dit niet waar is. Symptomen De kenmerken van ASS volgens de officiële DSM-criteria zijn: Problemen met het aangaan en onderhouden van sociaal contact, bijvoorbeeld verminderd oogcontact, niet spontaan ervaringen met anderen delen, gedrag en emoties van anderen niet begrijpen en dingen letterlijk interpreteren. Problemen met communicatie, zoals niet of laat spreken of vreemd taalgebruik. Beperkte en gefixeerde interesses en herhalend gedrag, waardoor verandering veel moeite kost. Al op jonge leeftijd (voor het derde jaar) een achterstand in sociaal contact, taal en/of fantasiespel. Prikkels worden anders verwerkt in de hersenen van mensen met ASS. Ze hebben vaak een goed oog voor detail en zijn eerlijk, maar hebben moeite met het aangaan en onderhouden van sociale contacten en met het houden van overzicht. De mate waarin mensen last hebben van deze kenmerken varieert van persoon tot persoon en kan ook in de loop van de tijd wisselen. Mensen met ASS hebben vaker dan gemiddeld last van andere psychische problemen, zoals dwangmatig gedrag, depressie, angststoornissen en woedeaanvallen. Een op de vijf mensen met ASS heeft een verstandelijke beperking. Bij de meeste mensen met ASS is de intelligentie dus normaal of zelfs hoger dan gemiddeld. Hoe wordt de diagnose ASS gesteld? Aan de buitenkant kun je niet zien dat iemand ASS heeft. De diagnose ASS wordt gesteld op basis van de symptomen die in het handboek voor psychiaters (de DSM-IV-TR) beschreven staan. Dit handboek is geschreven door de Amerikaanse vereniging voor psychiatrie. Psychologen en artsen wereldwijd gebruiken de DSM-criteria om diagnoses voor psychiatrische aandoeningen te stellen, waaronder ASS. Alleen een psychiater (gespecialiseerd arts) of GZ-psycholoog mag de diagnose ASS stellen. Soms vragen zij daarbij hulp van andere zorgverleners, bijvoorbeeld een speltherapeut of een pedagoog. De diagnose ASS wordt meestal gesteld in het tweede levensjaar, wanneer een kind een ontwikkelingsachterstand heeft. Wanneer de symptomen minder duidelijk aanwezig zijn, wordt de diagnose ASS later gesteld, soms zelfs pas op volwassen leeftijd. Risicofactoren Ongeveer een op de honderd Nederlanders heeft ASS. Jongens hebben vaker een autismespectrumstoornis dan meisjes. Het risico op ASS is daarnaast hoger wanneer andere familieleden ook ASS hebben. Heeft een van je ouders ASS? Dan is de kans dat jij het hebt ongeveer vijftien tot twintig procent. Als twee mensen uit je gezin (ouders, broers, zussen) ASS hebben, is de kans dat je het krijgt veertig procent. Bij het ontstaan van ASS speelt erfelijkheid dus een rol. Meestal ontstaat ASS door een combinatie van erfelijke oorzaken en omgevingsfactoren, zoals blootstelling aan giftige stoffen voor je geboorte. Met DNA-onderzoek kunnen artsen ongeveer vijftien procent van de erfelijke oorzaken van ASS vinden. Behandeling en begeleiding van ASS ASS is niet te genezen. Het is belangrijk dat iemand met ASS goed begeleid wordt en vaardigheden leert om zo goed mogelijk met zijn of haar beperkingen om te gaan. Er zijn verschillende therapieën die iemand met ASS kunnen helpen. Gesprekken met een (kinder)psycholoog, bewegingstherapie (psychomotore therapie) en muziektherapie kunnen helpen bij het omgaan met prikkels en stress en het zelfvertrouwen verbeteren. Er zijn geen medicijnen voor ASS. Als iemand nog andere psychische problemen heeft, zoals een depressie of angststoornis, kan een arts daar eventueel medicijnen voor voorschrijven, die in combinatie met therapie gebruikt worden. Ook de naaste omgeving kan veel baat hebben bij begeleiding of contact met lotgenoten. Zij moeten leren hoe ze het beste om kunnen gaan met degene met ASS. Zo kunnen ze bijvoorbeeld helpen door letterlijk te zeggen wat ze bedoelen en geen spreekwoorden of woorden met een dubbele betekenis te gebruiken. Raak iemand met ASS niet zomaar aan en schreeuw niet. Als je iets wilt doen, leg dat dan concreet uit en controleer of de persoon met ASS het heeft begrepen voordat je datgene doet. Vaak hebben mensen met ASS meer tijd nodig om informatie en indrukken te verwerken. Kondig activiteiten en veranderingen ruim op tijd aan en bespreek ze meerdere keren. Ook ondersteuning van de omgeving, bijvoorbeeld op school of op het werk, wordt aangeraden, zodat zij begrijpen hoe ze de persoon met ASS het beste kunnen ondersteunen. Als iemand behalve ASS ook een verstandelijke beperking of ernstige gedragsproblemen heeft, kan het soms nodig zijn dat hij of zij in een instelling of begeleide woongroep gaat wonen. Prognose Iemand met ASS wordt ermee geboren en blijft ook later voldoen aan de criteria voor de diagnose. ASS is niet te genezen. Wel kunnen de symptomen en de ernst daarvan variëren in de loop van de tijd, net als de mate waarin iemand begeleiding of behandeling nodig heeft. Bron(nen): Nederlands Huisartsen Genootschap Nederlandse Vereniging voor Autisme MIND

  • Syndroom van Asperger
    by Ilona Meernik on 13/04/2018 at 10:16

    Het syndroom van Asperger is een relatief milde vorm van autisme. De Oostenrijkse kinderarts Hans Asperger beschreef de kenmerken van dit syndroom voor het eerst in 1944. Wat houdt het syndroom precies in? En hoe kun je iemand met Asperger het beste begeleiden? Wat is Asperger? Asperger is een autismespectrumstoornis (ASS) en is waarschijnlijk de meest voorkomende vorm van autisme. Mensen met Asperger hebben moeite met sociale interacties en hebben een beperkt aantal interesses. Ze hebben behoefte aan vaste gewoonte en hebben moeite met verandering. Ze gaan makkelijk op in hun fantasie en hebben vaak een voorkeur voor activiteiten waarin veel herhaling voorkomt. Asperger is te onderscheiden van klassiek autisme aan de hand van een aantal kenmerken. Mensen met Asperger zijn normaal of hoog intelligent en hebben een normale taalontwikkeling. In tegenstelling tot mensen met klassiek autisme hebben mensen met Asperger bovendien een normale neiging om contact te maken met andere mensen. Wel hebben ze moeite met sociale interacties, omdat ze zich onvoldoende kunnen inleven in emoties en gedachten van anderen en gedrag van andere mensen niet altijd goed begrijpen. Oorzaken van Asperger Tot nu toe is de exacte oorzaak van Asperger en andere autismespectrumstoornissen niet bekend. Waarschijnlijk wordt Asperger veroorzaakt door een combinatie van erfelijke factoren. Naast erfelijkheid spelen omgevingsfactoren mogelijk een rol bij het ontstaan van Asperger. Een belangrijke theorie is dat de combinatie van genetische oorzaken en invloed van de omgeving een afwijkende ontwikkeling van de hersenen veroorzaakt, waardoor de beperkingen optreden die bij Asperger horen. Asperger en andere autismespectrumstoornissen worden niet veroorzaakt door opvoeding of door trauma’s die iemand heeft meegemaakt. Uit onderzoek blijkt ook dat Asperger niet veroorzaakt wordt door vaccinaties, in tegenstelling tot wat sommige mensen denken. Symptomen De officiële criteria voor Asperger volgens de DSM-IV-TR-classificatie zijn: problemen met sociale interactie beperkt en stereotiep gedrag en interesses belangrijke beperkingen, bijvoorbeeld in contact met anderen, op school of op het werk normale taalontwikkeling normale ontwikkeling van intelligentie en gedrag (behalve sociale interactie) geen andere verklaring voor de kenmerken, zoals schizofrenie Mensen met Asperger kunnen goed praten en leren. Wel hebben ze problemen met het begrijpen van taal en wat anderen precies bedoelen. Ze kunnen zich niet goed voorstellen wat andere mensen voelen en denken. Wel hebben ze behoefte aan vriendschappen en andere relaties. Daarin ervaren ze echter communicatieproblemen. Mensen met Asperger maken bijvoorbeeld minder oogcontact en gebruiken geen passende gezichtsuitdrukking of gebaren bij het maken van contact met anderen. Het lukt ze niet om goed contact te maken met leeftijdgenoten en ze zullen hun ervaringen niet spontaan delen met anderen. Net als mensen met klassiek autisme zijn mensen met Asperger geobsedeerd door een of meer specifieke activiteiten of het delen van voorwerpen. Ook houden ze sterk vast aan bepaalde rituelen of routines die niet functioneel zijn. Ze hebben vaak specifieke bewegingen die ze blijven herhalen, zoals een bepaalde handbeweging of fladderen. Hoe wordt de diagnose gesteld? Het kan lastig zijn om de diagnose Asperger te stellen. Er is namelijk geen bloedonderzoek of scan waarmee Asperger vast te stellen is. De diagnose wordt gesteld op basis van gedrag, waarbij een arts of psycholoog kijkt naar de typische kenmerken van Asperger, zoals problemen met sociale interactie, communicatieproblemen en stereotiep gedrag en interesses. Ze stellen vragen over het gedrag en de ontwikkeling van het kind of de volwassene en bekijken ze hoe hij of zij zich gedraagt. Ook kijken ze of er geen andere aandoening is die de symptomen kan verklaren, zoals een andere autismespectrumstoornis of schizofrenie. Het kan weken tot maanden duren voordat de diagnose ASS gesteld wordt. Alleen een psychiater (medisch specialist) of geregistreerd GZ-psycholoog mag de diagnose ASS stellen. Zij kunnen wel hulp vragen van andere zorgverleners, zoals een pedagoog, logopedist of speltherapeut. Aan de hand van de DSM-V-criteria bepalen ze of iemand voldoet aan de criteria voor ASS. Deze criteria worden opgesteld door de Amerikaanse vereniging voor psychiatrie. Artsen en psychologen over de hele wereld gebruiken deze criteria om psychiatrische diagnoses te stellen, waaronder de verschillende autismespectrumstoornissen. Risicofactoren voor Asperger Asperger komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen. Bij meer dan de helft van de mensen komt het in de familie voor. Erfelijkheid lijkt dus een rol te spelen bij deze aandoening, hoewel het niet precies duidelijk is welke genetische oorzaken verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van Asperger. Waarschijnlijk wordt het veroorzaakt door een combinatie van verschillende genetische afwijkingen. Behandeling en begeleiding Asperger en andere autismespectrumstoornissen zijn niet te genezen. Wel zijn er verschillende behandelingen, waarmee mensen met Asperger vaardigheden leren om zo goed mogelijk met hun beperkingen om te gaan. Daarnaast is het belangrijk dat ook de omgeving zo goed mogelijk aangepast is en mensen weten hoe ze het beste kunnen omgaan met iemand met Asperger. Zowel mensen met Asperger als hun familie en andere naasten kunnen veel hebben aan lotgenotencontact. Er zijn verschillende behandelingen die kunnen helpen bij het omgaan met Asperger. Denk bijvoorbeeld aan gesprekken met een (kinder)psycholoog. Dit wordt ook wel gedragstherapie, cognitieve therapie of psychotherapie genoemd. Het kan ook helpen om daarnaast vaktherapie te doen, zoals muziektherapie of bewegingstherapie (psychomotore therapie). Deze therapieën kunnen helpen beter om te gaan met stress en prikkels en kunnen het zelfvertrouwen verbeteren. Er zijn geen medicijnen die Asperger behandelen. Wel kan het nodig zijn om medicijnen te gebruiken tegen bepaalde verschijnselen die samengaan met Asperger, zoals tics, onrust en dwanggedrag. Een psychiater of kinderarts kan deze medicijnen voorschrijven. Ze worden altijd gebruikt in combinatie met therapie. Er lopen onderzoeken naar andere behandelingen, zoals hormonen (melatonine, oxytocine) of een speciaal dieet met bepaalde mineralen en vitamines. Het is echter nog niet bekend of deze behandelingen echt helpen. Gebruik dus nooit zomaar een dergelijke behandeling (of geef deze niet zomaar aan je kind) en bespreek dit altijd eerst met je huisarts of psychiater. Prognose Mensen die Asperger hebben worden ermee geboren en houden dit de rest van hun leven. Hoeveel begeleiding iemand nodig heeft wisselt per persoon en gedurende de tijd. Bron(nen): Nederlandse Vereniging voor Autisme Hersenstichting Nederlands Huisartsen Genootschap