Oestrogeen als oorzaak voor autisme?

Oestrogeen en autisme

In het nieuwe Molecular Psychiatry is een Deens onderzoek gepubliceerd dat een verband legt tussen verhoogde hormoonspiegels in de baarmoeder en de kans op het ontwikkelen van autisme. Maar deze keer, in plaats van belangrijke androgenen zoals testosteron, wijzen onderzoekers de vinger op oestrogeen. Androgenen en oestrogenen beïnvloeden de ontwikkeling van de hersenen van een foetus. Als deze niveaus niet goed zijn, is er een mogelijkheid dat ze later in het leven tot autisme kunnen leiden.

Onderzoekers van de Universiteit van Cambridge en het State Serum Institute in Denemarken hebben nu het eerste bewijs geleverd dat prenatale oestrogeenspiegels meer voorspellend kunnen zijn voor autisme dan zelfs androgenen. “Deze nieuwe bevinding ondersteunt het idee dat verhoogde prenatale steroïde hormonen een van de mogelijke oorzaken voor de aandoening zijn”, zegt hoofdauteur Simon Baron-Cohen, directeur van het Autism Research Centre aan de Universiteit van Cambridge.

Bij het testen van 275 vruchtwatermonsters in de Deense Biobank, hebben onderzoekers de niveaus van vier soorten prenatale oestrogenen gemeten, waaronder estradiol, estron, oestriol en progesteron. Achtennegentig van deze monsters behoorden tot mannelijke individuen die later autisme ontwikkelden. Toen hun vruchtwatermonsters werden vergeleken met 177 foetussen die dat niet deden, was er een aanzienlijk verschil in hun hormoonspiegels.

Gemiddeld waren alle vier de oestrogenen significant verhoogd bij degenen die later autisme zouden ontwikkelen, waarbij estradiolspiegels het sterkste positieve effect hadden. “Deze verhoogde hormonen kunnen afkomstig zijn van de moeder, de baby of de placenta”, zegt co-auteur Alex Tsompanidis, die de rol van hormonen in autisme in Cambridge bestudeert.

In de loop van de jaren wordt het steeds duidelijker dat oestrogenen en androgenen niet eenvoudigweg kunnen worden gesplitst in ‘masculiniserende’ en ‘feminiserende’ hormonen, en hoewel deze nieuwe studie klein is, voegt dit nog meer gewicht toe aan dit idee. Als gevolg hiervan zijn de auteurs nu nieuwsgierig om te zien of dezelfde patronen worden waargenomen bij autistische vrouwen.

Bron: Modecular Psychiatry

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *